Historia Korczewa

17 czerwca 2001 roku przypadła 600-setna rocznica osadnictwa na Ziemi Korczewskiej. Pierwszym właścicielem Dóbr Korczewskich był od 1401 roku Pretor z Brzezi.
W 1420 roku Korczew został nadany synowi Piotra ( Pretor ) Stanisławowi Korczewskiemu.
Na Stanisławie wygasła linia męska Korczewskich i dobra Korczewskie przeszły w ręce ich jedynej córki Zofii, która wyszła za mąż za Stanisława Hlebowicza.
Na początku 17 wieku Dobra na Korczewie i Bartkowie przeszły we władanie Krzysztofa Wiesiołowskiego. Ten wysoce utytułowany działacz polityczny był też marszałkiem sejmów zwyczajnych w Warszawie, wiernym stronnikiem Króla Zygmunta III. Walczył z rokoszanami.
Ufundował i łożył na liczne kościoły i klasztory. Był człowiekiem wrażliwym na sprawy społeczne. Cały swój majątek zapisał na rzecz dobra publicznego.

Kolejnym właścicielem Ziem Korczewskich był Wiktoryn Kuczyński. Był on zapobiegliwym gospodarzem, który każdego roku wysyłał żyto własnymi statkami do Gdańska, gdzie magazynował zboże w dzierżawionych młynach przewidując tamtejsze lepsze ceny.
" Król Podlasia" Wiktoryn Kuczyński dbał o staranne wychowanie i kształcenie swoich dzieci. Jego najstarszy syn Leon, zwany zdrobniale " Królikiem Podlasia" przejął po ojcu dobra na Korczewie i okolicach. Przydomki te wynikały z potęgi gospodarczej, która posiadał najpierw ojciec a potem syn.
Leon Kuczyński był w 1768 roku głównym organizatorem konfederacji barskiej na Podlasiu. Jego dobra odziedziczył najstarszy syn Feliks Kuczyński.
Za jego czasów został wybudowany szpital przy kościele parafialnym w Knychówku.
Dziś ten dom ( wikarówka ) spełnia funkcje parafialne.

Kolejny właściciel dóbr Korczewskich, Aleksander Kuczyński, starał się o uprzemysłowienie majątków. Umiał dobrze zagospodarować urodzajne ziemie Korczewskie. Rozległość dworska Korczewa wyniosła w 1866 roku 6559 morgów.
Aleksander Kuczyński wielbił także muzykę. W Korczewie zatrudniał 12 osobową orkiestrę. Zaprowadził znaną na Podlasiu stadninę koni czystej krwi arabskiej.Był współorganizatorem Towarzystwa Wyścigów Konnych w Warszawie.
Za jego czasów dokonano rozplanowania zespołu parkowego nadając mu częściowo charakter angielski.
Joanna Kuczyńska małżonka Aleksandra przeszła do historii literatury z powodu prowadzonej korespondencji z Cyprianem Kamilem Norwidem (wiersz " Do Pani na Korczewie").
Cała korespondencja Norwida do Marszałkowej przechowywana była do wybuchu II wojny światowej w archiwach korczewskich. W 1958 roku listy Norwida do Joanny zostały sprzedane bez zgody prawowitych właścicieli przewodniczącemu PAX Bolesławowi Piaseckiemu, który dalej przekazał je do Biblioteki Narodowej w Warszawie.

Dziedziczka Aleksandra i Joanny Ludwika wyszła za mąż za Tadeusza Leona Ostrowskiego. Jej syn Aleksander Ostrowski dużo podróżował po świecie zwożąc do Korczewa unikatowe okazy egzotycznych drzew, roślin a nawet zwierząt.. Był autorem pionierskich konstrukcji hydrologicznych .Rozbudował sieć stawów w majątku Bartków.
W drugiej połowie XIX wieku przemysł wkroczył także do Dóbr Korczewskich.
Wybudowano wówczas gorzelnie w Bartkowie , gdzie zamontowano po raz pierwszy maszynę parową. Postawiono także murowane obory i stodoły. Pracownikom dworskim w Bartkowie Starym wybudowano słynne czworaki., wielorodzinne domy , z których dziś pozostały tylko ruiny.
Dobra Korczewskie w 1929 roku zostały wyróżnione Wielkim Medalem Srebrnym na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu.
Kiedy wybuchła II wojna światowa , hr Krystyn Ostrowski ewakuował skarb państwa do Anglii.

II wojna światowa i nowy system polityczny zniszczył doszczętnie cały dorobek kulturalny i społeczno - gospodarczy Ziemi Korczewskiej.
Zniszczeniu uległy nawet grube mury pałacu, który służył za dom niektórym mieszkańcom Korczewa. Rozebrano solidnie zbudowane niegdyś kamienne obory, murowane czworaki w Bartkowie Starym i inne zabudowania gospodarcze Majątku Korczewskich. Bezpowrotnie zrabowano z pałacu wszystkie dobra kultury, w tym słynny zbiór korespondencji Cypriana Norwida do Joanny Kuczyńskiej Pani na Korczewie.
W 1990 roku za symboliczna złotówkę Renata Ostrowska i Beata Ostrowska - Harris odkupiły utracony majątek rodzinny. Następnie z wielką pasją podjęły się odbudowy tak aby przywrócić "perłę Podlasia" dawnej świetności. W części przyszedł im z pomocą Konserwator Zabytków Powiatu Siedleckiego , deklarując dalszą pomoc w rekonstrukcji wnętrz pałacowych.

Założone w 1996 roku Towarzystwo Przyjaciół Korczewa, także wspiera swoimi działaniami do upowszechniania historii i tradycji regionu oraz inspiruje społeczność lokalna do czynnego uczestnictwa w życiu kulturalnym i odbudowie zabytków architektury Korczewa i okolic.
W tym zakresie największe zasługi położyła Pani Renata Ostrowska.
Zmarła w swoim pałacowym pokoju w otoczeniu najbliższych osób 21.10.2000 roku.

Źródło: Adam Buszko-  "Korczew i okolice zapraszają"